هند

مطابق با کنوانسیون پاریس، متقاضی می¬تواند تا 6 شش ماه در هند درخواست اولویت نماید. طبقه¬بندی بین¬المللی برای طرح¬های صنعتی ذیل موافقتنامه لوکارنو (32 طبقه) در هند اجرایی است. البته هند عضو آن موافقتنامه نیست. طرح¬های صنعتی در هند از طریق ثبت در دفتر حقوق اختراع مورد حمایت قرار می¬گیرند. 
پیرو درخواست ثبت طرح، مسئول مربوطه درخواست را از حیث نوآوری و دیگر الزامات قانونی بررسی می¬کند. طرح باید بدیع و اصیل باشد و نباید در هیچ نقطه¬ای از هند یا کشور دیگری از طریق انتشار یا استفاده قبلی پیش از تاریخ ثبت یا تاریخ اولویت افشاء شده باشد. یک گواهی ثبت در خصوص درخواست طرح مورد قبول توسط مسئول مربوطه صادر و در روزنامه رسمی به چاپ می¬رسد. کلیه ذی¬نفعان می¬توانند با تقدیم دادخواستی به مسئول ذی¬ربط برای لغو ثبت طرح در هر زمان پس از ثبت طرح به دلیل فقدان نوآوری یا عدم برآورده ساختن دیگر الزامات قانونی اقدام کنند. 
پس از ثبت طرح، مالک طرح ثبت¬شده در ابتدا دارای حق چاپ و تکثیر برای یک دوره 10 ساله از تاریخ ثبت است. دوره حق چاپ و تکثیر را می¬توان برای یک دوره دوم 5 ساله از تاریخ انقضای دوره اصلی 10 ساله و پیرو پرداخت هزینه¬های مقرر تمدید نمود. هیچ الزامی در خصوص بهره¬برداری از طرح در قانون هند به چشم نمی-خورد.
سرقت و استفاده غیرمجاز از یک طرح ثبت¬شده در هند یک جرم موجب پرداخت خسارت است و مالک می¬تواند علاوه بر درخواست قرار توقف این امر اقدام به مطالبه ضرر و زیان نیز بنماید. 
قانون طرح¬های هند به سال 2000 در سال 2014 مورد بازنگری قرار گرفت و اصلاحات از تاریخ 30 دسامبر 2014 اجرایی شدند. اصلاحات رسمی را از این لینک دانلود نمایید. نکات مهم این اصلاحات به شرح زیرند:
1. یک گروه جدید از متقاضیان تحت عنوان «موجودیت¬های کوچک» ایجاد شده است. بدین ترتیب، متقاضیان به سه گروه افراد، موجودیت¬های کوچک و دیگر نهادها تقسیم شده¬اند. 
2. هزینه رسمی برای موجودیت¬های کوچک نصف هزینه رسمی برای سایر نهادهاست. 
3. یک فرم جدید با عنوان فرم 24 برای ادعای مزایای مربوط به متقاضیان واقع در گروه موجودیت¬های کوچک باید ارائه شود. 
4. هزینه¬های رسمی دو برابر شده است. 

نحوه تشخیص اینکه متقاضی در گروه موجودیت¬های کوچک است به چه ترتیب می¬باشد؟
الف. در صورت اشتغال متقاضی به تولید کالاهایی که ضمن آن میزان سرمایه¬گذاری در کارخانه و تجهیزات بیش از 10 میلیون روپیه (معادل 1،626،016) نباشد، آنگاه متقاضی از مصادیق موجودیت کوچک به شمار خواهد آمد. 
ب. زمانی که متقاضی به ارائه خدمات اشتغال دارد و سرمایه¬گذاری در تجهیزات بیش از 5 میلیون روپیه (813،008) ریال نباشد، آنگاه متقاضی از مصادیق موجودیت کوچک به شمار خواهد آمد.
ج. در صورت اشتغال متقاضی به تولید کالاهایی که ضمن آن میزان سرمایه¬گذاری در کارخانه و تجهیزات بیش از 10 میلیون روپیه (معادل 1،626،016) باشد، آنگاه متقاضی از مصادیق سایر نهادها به شمار خواهد آمد.
د. زمانی که متقاضی به ارائه خدمات اشتغال دارد و سرمایه¬گذاری در تجهیزات بیش از 5 میلیون روپیه (813،008) ریال باشد، آنگاه متقاضی از مصادیق سایر نهادها به شمار خواهد آمد.
ه. در زمان طرح ادعای قرار گرفتن در گروه موجودیت کوچک، باید اسناد مقتضی برای اثبات این امر ارائه شود.

برای طرح ادعای مبنی بر قرارگیری در گروه موجودیت¬های کوچک، باید فرم شماره 28 به همراه سایر اسناد به دفتر حقوق اختراع هند ارائه شود. اگر متقاضی یک موجودیت کوچک است، اسناد تکمیلی باید برای اثبات این وضعیت تقدیم شوند.